နေမာ ဝိဘဇၨဝါဒိေနာ အနႏၲ ဇိနႆ

ေက်းဇူးရွင္ ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ေထရုပတၱိ အက်ဥ္း

Ven. Webu Sayadaw (1896 -1977)

Ven. Webu Sayadaw was one of the most highly respected monks of this century in Burma. He was notable in giving all importance to diligent practice rather than to scholastic achievement. Webu Sayadaw was born in the village of Lngyinpin in upper Burma on 17 February 1896. He underwent the usual monk’s training in the Pali scriptures from the age of nine, when he became a novice, until he was twenty-seven. In 1923 (seven years after his ordination), he left the monastery and spent four years in solitude. He practiced (and later taught) the technique of Anapana-sati (awareness of the in-breath and out-breath). He said that by working with this practice to a very deep level of concentration, one is able to develop Vipassana (insight) into the essential characteristics of all experience: anicca (impermanence), anatta (egolessness) and dukkha (unsatisfactoriness). Webu Sayadaw was famous for his unflagging diligence in meditation and for spending most of his time in solitude. He was reputed to be an arahant (fully enlightened one), and it is said that he never slept.

For the first fifty-seven years of his life, Webu Sayadaw stayed in upper Burma, dividing his time among three meditation centres in a small area. After his first trip to Rangoon, at the invitation of Sayagyi U Ba Khin, in 1953, he included southern Burma in his travels, visiting there to teach and meditate from time to time. He also went on pilgrimage to India and Sri Lanka. Webu Sayadaw spent his final days at the meditation centre in the village where he was born. He passed away on 26 June 1977, at the age of eighty-one.

ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာမွာအင္းႀကင္ပင္ရြာ-ဦးလူေဖ၊ေဒၚႀကင္ႏုတို ့မွ ၁၂၅၇ ခုႏွစ္တေပါင္း
လဆန္း၆ရက္ တနင္လာေန. နံနက္ ေလးခ်က္တီးေက်ာ္ေမြးဖြားခဲ.သည္။ ေက်းလက္ေတာ
ရြာတြင္ကံက ပစ္ခ်ခဲ.ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ကားမင္းေဆြစိုးမ်ုိဳးၿဖစ္ဧ။္။ ဆရာေတာ္ဧ။္ အဘြား
(ဦးလူေဖဧ။္မိခင္)ကား အိမ္ေရွ့စံမိဖုရား တစ္ပါးၿဖစ္ဧ။္။ ခင္ခင္ဟုေခၚသည္။ ဆရာေတာ္ဧ။္
အဘိုးဦးကူးကားဘ႑၀န္ၿဖစ္သည္။ယခုအင္းႀကင္ပင္ေၿမာက္ဘက္ ေက်ာင္းႀကီးဒကာၿဖစ္သည္။

၁၂၇၇ ခုႏွစ္တြင္ရဟန္းၿဖစ္၍ ၁၂၈၀-၈၁ ခုႏွစ္မ်ား မန္းတေလးမစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ အဘိစဇ
မဟာရဠဂုရု ထံပညာသင္ႀကားခဲ.ဧ။္။ ၁၂၈၅ ခုႏွစ္အထိ အင္ႀကင္ပင္ေက်ာင္းတြင္ပင္ ေနၿပီး
ထိုႏွစ္နယုန္လ ေတာထြက္ေတာ္မူသည္။

မယ္ေတာ္ႀကီးေဒၚႀကင္ႏုမွာ ေက်ာင္းပြဲဘုရားပြဲရွိတုိင္း ေတာင္ေ၀ွးတစ္ေခ်ာင္းၿဖစ္ ေက်ာင္းသို.
လာရာ လာတိုင္းပင္ ငို္၍ၿပန္ရဧ။္။ သတင္းအစအနမွ် စုံစမ္းမရသၿဖင္. တစ္ႏွစ္အႀကာ သား
ေသာကၿဖင္.ပင္ ကြယ္လြန္ရရွာဧ။္။

၁၂၈၅ ခုႏွစ္တစ္၀ါ ေရႊဘုိၿမိဳ. ပုသိမ္ေတာရ ဆရာေတာ္ထံေန၍ ၀ါကြၽတ္လွ်င္ မင္းဘူး ေရႊစက္
ေတာ္မွစ၍ ေတာေတာင္အႏွံ. ႀကြေရာက္ေတာ္မူသည္။ ထိုႏွစ္ကုန္ခါနီးမွာပင္ ေက်ာက္ဆည္
ေ၀ဘူလေတာင္၀ွမ္း အဂၤလိ္ပ္သခၤ်ိုဳင္းအနီးရွိ လွ်ိဳေၿမာင္အႀကားတြင္ သီတင္းသုံးဧ။္။ ေက်ာက္
ဂူတစ္ခုလည္းရွိသည္။ တစ္ေန.ေသာအခါ ဟင္းရြက္ခူး ထင္းေခြသူမ်ားက ဂူထဲတြင္ မက်န္း
မာ၍ လဲေနသည္ကို ေတြ.ရမွာအစ ေဆး၀ါးကုသကာ ဆန္စက္သူေဌးဦးေပ်ာ.က ေန.ခ်င္းၿပီး
ေက်ာင္းငယ္တစ္ေဆာင္ ေဆာက္လွဴကိုးကြယ္သည္။

ေက်ာင္းေဆာက္လွဴရန္ ေလွ်ာက္ေသာ္လည္း ခုႏွစ္ရက္တိုင္တိုင္ခြင္.မၿပဳ ကပ္မိုးကပ္ကာႏွစ္ခန္း
ေက်ာင္းကေလးေဆာက္လွဴၿပီးေသာ္လည္း အရက္ႏွစ္ဆယ္ခန္. ေက်ာင္းဒကာအား စကားမေၿပာ။
တို.မ်ားကိစၥမၿပီးခင္ လူေတြက ၀ိိုင္းအုံလိုက္ေနလို. ပုန္းစရာေတာင္ မရွိေတာ.ဘူးဟု မိန္.ေတာ္မူဧ။္။

ထိုေတာထြက္ေသာ ႏွစ္၊လ၊ပိုင္း အတြင္းတြင္ပင္ တတိယအဆင္.အထိၿပီးစီးေတာ္မူဟန္ရွိသည္။
အဲဒါေတာ. မႀကာဘူးဟဲ. ဟူ၍သာ မိန္.ေတာ္မူဧ။္။အနာဂမ္အၿဖစ္ႏွင္.ကား ႏွစ္ေပါင္းမ်ာစြာ ႀကာလြန္
ေနရဟန္ တူေလသည္။ အဘိညာဥ္ ကိစၥမ်ားလည္းတစ္ပါးတည္း ၿပီးၿပည္.စုံမူေႀကာင္း အေထာက္အ
ထားမ်ားစြာရွိဧ။္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍က်ိန္းစက္သည္ကိုလည္းမေတြ.ရ။ရာသီဥတုေႀကာင္.ႏွာေစးၿခင္းမရွိဟု
ုဆိုႀကသည္။ဦေပ်ာ.ကားဘုန္းႀကီး ထြက္သြားမည္စိုးသၿဖင္. အထူးဂရုစိုက္ေနဧ။္။ ၁၂၈၉ ခုႏွစ္ သတင္း
စကားအရ ခမည္းေတာ္ေရာက္လာဧ။္။ ရဟန္းၿပဳေပးၿပီးေနာက္ခမည္းေတာ္ ဦးပဥြင္းႀကီးႏွင္.အတူ
အင္ႀကင္းပင္သို.ၿပန္ႀကြရသည္၊ ထိုအခိ်န္မွစ၍ ေက်ာက္ဆည္ႏွင္.အင္ႀကင္းပင္ေၿခာက္လစီ သီတင္း
သုံးသည္။ ၁၃၁၂ ခုႏွစ္မွစ၍ ေရႊဘိုတြင္ ေအာင္ေၿမရိပ္သာ ဖြင္၍ ႏွစ္လခန္. သီတင္းသံုးသည္။

ဆရာေတာ္ကား ဓုတင္ တစ္ဆယ္.သံုးပါးကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ေဆာင္ေတာ္မူဧ။္။ အာနာပါနကမၼ႒ာန္းကို ပင္တိုင္ကမၼ႒ာန္းအၿဖစ္ ရႈပြားေတာ္မူပါသည္။ ေက်ာက္ဆည္ပတ္၀န္းကု်င္၌္ ရဟန္းဆယ္.ႏွစ္၀ါေလာက္မွစ၍ ဆရာေတာ္ဧ။္ သတင္းမွာ သင္းပ်ံ.စၿပဳလ်က္ရွိပါသည္။ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ. ေဖာင္ရြာဆန္စက္ပိုင္ရွင္ သူေဌးဦးေပ်ာ. ဇနီးေဒၚၿမင္. ခဲအိုဦးခ်က္ႏွင္. သားမက္ေတာ္သူ ဦးေႀကာင္ႏွင္. ဦးလွေက်ာ္တို ့မွစ၍ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ.သူၿမိဳသားမ်ား ပူေဇာ္ခြင္.ရခဲ.ႀကပါသည္။ ဦးေပ်ာ.က ေက်ာင္းေဆာက္လွဴခြင္.ၿပဳရန္ အတန္တန္ေလွ်ာက္၍ လက္ခံေတာ္မူရကာ ေက်ာင္းၿပီးေသာအခါ -ဒကာေက်ာင္းကတယ္က်ယ္၀န္းသကိုး၊က်ဳပ္က ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း လိုတာပါ ဟုမိန္.ေတာ္မူဧ။္။

စင္စစ္ေက်ာင္းမွာ ေလးတုိင္စင္သာသာမွ်သာ ရွိပါသည္။

ဆရာေတာ္သည္ ဓုတင္တစ္ဆယ္.သုံးပါးလုံးကို ေဆာင္ေတာ္မူရာ ကမၼ႒ာန္းအလုပ္ခြင္အတြက္တြန္းအားအေကာင္ဆုံးၿဖစ္ေသာ ေနသဇ္ဇိကဂၤဓုတင္ကိုမူ အထူးေရွ.တန္းတင္၍ ေဆာင္ေတာ္မူသည္။နည္းခံတပည္.မ်ားကိုလည္း အထူးတိုက္တြန္း ၿပညႊန္ေတာ္မူ ေလ.ရွိပါဧ။္။

ထိုဓုတင္အက်င္.မွာ လူသာမန္အၿမင္၌္ ၿပင္းထန္္လြန္းသည္၊က်န္းမာေရးခ်ိဳ.တဲ.ေလမည္လားစသည္ၿဖင္.ထင္ဖြယ္ေတြးဖြယ္ရွိေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ကမူ အရွင္မဟာကႆပ အရွင္ဗာကုလ စသည္တို ့ကိုေထာက္ၿပကာ ပို၍ပင္ က်န္းမာသက္ရွည္ႏိုင္ေႀကာင္း ရဲရဲႀကီးတိုက္ တြန္းေတာ္မူပါသည္။ အာမခံခ်က္ေပးေတာ္မူပါသည္။ စံနမူနာလည္းၿပေတာ္မူပါသည္။ “ဘုရားဆံုးမတာက ဆင္းရဲေအာင္ မဆံုးမဘူး၊ ခ်မ္းသာေအာင္ခ်ည္းပဲ၊ကိုယ္ကသာထင္ခ်င္သလို ထင္ေနတာ။” တစ္ရက္ (၂၄-နာရီ) ၿပည္.သြားၿပီဆိုေတာ. ေကာင္ေကာင္းလွလ ွႀကီးသိပါလိမ္.မယ္၊ တခ်ိဳ.အားထုတ္တာ အႏွစ္ေလးငါးဆယ္ရွိၿပီလို.ေၿပာႀကတယ္၊ ေသေသခ်ာခ်ာစိစစ္ၿပီး ႀကည္.ပါ၊ တစ္ရက္ၿပည္. ရက္လား။ ေန.တုိင္းအိပ္ေနတယ္၊ ဘာၿဖစ္လို ့အိပ္ေရးမ၀ႀကတာလဲ။ အိပ္ ေရး၀ေအာင္ လုပ္တာမွမဟုတ္ပဲ။ အိပ္ခ်င္ရင္ မအိပ္ခ်င္တဲ.ေနရာ ရွိတယ္။ အဲဒီေနရာကို ေရာက္ေအာင္သြား ၊အိပ္ေရး၀သြားလိမ္.မယ္။အဲဒါ” (ေနသဇ္ဓုတင္) ရန္သူ(ထိနမိဒြ)ကို ႏိုင္တဲ. လက္နက္ဗ်ာ.။ စစ္တိုက္မယ္နဲ. ေခါင္းအံုးႀကီးေတြနဲ. ဆိုေတာ. မႏိုင္တာဟာ ဒါေႀကာင္.ဗ်ာ။”

ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီးမၿဖစ္မီ ႏွစ္ေပါင္းအေတာ္ႀကာကပင္ တစ္ႏွစ္ၿပီးတစ္ႏွစ္ အ့ံႀသႀကည္.ညိဳ
ဖြယ္ သတင္းထူမ်ားက ဖုံးကြယ္၍ မရေအာင္ ၿဖစ္လာေတာ၏။ ႏြားေက်ာင္းသား ကုလာလူ
မ်ဳိး “အလီ” ေဖာင္ရြာ ႏြားႏို.ေရာင္းကုလား “ေဒ၀ဒတ္” ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ. မင္းရပ္”ဦးခ” စေသာ
မ်က္ၿမင္ကိုယ္.ေတြ. ပုဂၢိဳလ္မ်ားတေန.တၿခား မ်ားၿပားလာသည္ႏွင္.အမွ် နည္းခံပြားမ်ားေသာ
ေယာဂီမ်ားပင္ တေန.တၿခား တိုးပြားခဲ.ပါသည္။ ကုလားမ်ာကမူ –
“ဒီေတာင္ေပၚမွာ ဗမာဘုန္းႀကီး လူစြမ္းေကာင္းရွိတယ္” ဟုတအံ.တႀသေၿပာဆိုကာ ကုလားလူ
မ်ိဳးမ်ားပင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အၿဖစ္ ခံယူလာႀကပါသည္။ ေ၀ဘူလ ေ၀ဘာရ ေတာင္စဥ္တစ္ေႀကာ
ရွိ ေစတီငယ္မ်ားအား ေကာင္းကင္ယံမွ ပ်ံႀကြကာ ဘုရားမီး ပူေဇာ္ သည္ကိုလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္
ဖူးေတြ.ရသူမ်ား ယခုတိုင္ ရွိႀကေပေသးသည္။

ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ၏အေရွ ့ေတာင္အရပ္ ေတာင္စဥ္ေတာင္၀ွမ္းမ်ားတြင္ “ေတာင္ေပါင္းေခ်ာင္”
ေခၚေသာ အရပ္ဌာန တစ္ခုရွိ၏။ လြန္ခဲ.ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ခုႏွစ္ဆယ္ခန္.က ထို ၌္သီတင္းသံုးေသာ
ေတာင္ေပါင္းေခ်ာင္ဆရာေတာ္ ေခၚေရွ.ၿမင္ေနာက္ၿမင္ဆရာေတာ္ တပါးရွိခဲ.ဖူးရာ ၄င္းဆရာေတာ္
ႀကီးကလည္း “ေ၀ဘူလေခ်ာင္ေနရာ၌္ အာဇာနည္ ပုဂၢိဳလ္ၿမတ္တစ္ပါး ထြန္းေပါက္မည္” ကို ႀကိဳတင္
ေၿပာထားခဲ.ဖူးေႀကာင္း ေက်ာက္ဆည္ပတ္၀န္းက်င္၌္ေရွ ့မီ ေနာက္မီ လူႀကီးသူမမ်ား ေၿပာဆိုႀကပါသည္။

ေ၀ဘူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားေတာ္မူေလ့႐ွိေသာ တရားအႏွစ္သာရမ်ား

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s